باس کمپرسور اس اس ال مدل +THE BUS

مرکزی کنسول افسانه‌ای G-Series که از دهه هشتاد میلادی روی بی‌شمار آلبوم و ترک حرفه‌ای نشسته، همان مداری‌ست که SSL امروز آن را در قالب دستگاهی مستقل و به‌روزتر با نام THE BUS+ عرضه کرده است. این محصول در واقع تلاش شرکت برای پاسخ به ده‌ها کلون و شبیه‌سازی است که سال‌هاست بازار این کمپرسور را پر کرده‌اند؛ SSL این بار به‌جای یک بازآرایی ساده، مجموعه‌ای گسترده از قابلیت‌های تازه را کنار مدار اصلی نشانده است.

در قلب دستگاه، همان کمپرسور همیشگی

مدار پایه THE BUS+ همچنان بر پایه VCAهای معروف THAT 2181 ساخته شده، همان تراشه‌هایی که رنگ صدای مشخص و شناخته‌شده کمپرسور SSL را رقم می‌زنند. این یعنی کسانی که با صدای «چسب» SSL آشنا هستند، همان حس فشردگی، پانچ و یکدستی آشنا را در این دستگاه هم پیدا می‌کنند. نکته مهم این‌جاست که SSL به‌جای تغییر بنیادی مدار، سعی کرده لایه‌های جدیدی از انعطاف را روی همان هسته اصلی اضافه کند.

چهار حالت کاری، برای هر سناریوی میکس

یکی از تفاوت‌های اصلی این مدل با نسخه‌های رک و ۵۰۰سری قدیمی‌تر، وجود چهار مود پردازشی است:

• Classic Stereo برای کاربرد استاندارد روی مستر باس
• Σ S/C Stereo که سایدچین را به‌صورت جمع دو کانال محاسبه می‌کند
• Dual Mono برای کنترل مستقل هر کانال
• Mid-Side که به‌ویژه در مسترینگ و کار روی عرض استریو کاربردی است

این تنوع باعث می‌شود دستگاه دیگر صرفاً ابزار میکس نباشد و بتواند در چرخه مسترینگ هم جای خودش را باز کند.

سه رنگ صوتی متفاوت

کنار مود‌های کاری، سه حالت رنگ‌آمیزی صدا هم در دستگاه تعبیه شده که هرکدام کاربرد خودش را دارد. حالت Low THD نویز هارمونیک فرکانس پایین را کاهش می‌دهد و صدایی تمیزتر و با هدروم بیشتر می‌دهد؛ گزینه‌ای مناسب برای مسترینگ یا مواقعی که نمی‌خواهید کمپرسور رنگ زیادی به صدا اضافه کند. در نقطه مقابل، حالت 4K با نه پله شدت، همان خشونت و کاراکتر کنسول‌های سری ۴۰۰۰ اولیه را بازتولید می‌کند و برای درام باس یا میکس‌هایی که نیاز به کمی کثیفی و انرژی دارند عالی است. حالت سوم یعنی F/B هم فشردگی ملایم‌تر و شل‌تری ارائه می‌دهد که برای مواردی که نمی‌خواهید کمپرسور خیلی محسوس باشد کاربردی است.

دینامیک ای‌کیو، شاید جذاب‌ترین بخش دستگاه

شاید مهم‌ترین قابلیت تازه این مدل نسبت به نسخه‌های قبلی، بخش D-EQ یا اکولایزر دینامیک دو باندی آن باشد. این بخش فقط زمانی روی سیگنال اثر می‌گذارد که از یک آستانه مشخص عبور کند، بنابراین می‌شود فرکانس‌های خاصی از میکس را هدف گرفت، مثلاً نرم کردن میانه‌های تیز یا برجسته کردن پایین‌های میکس، بدون این‌که کل سیگنال تحت تاثیر قرار بگیرد. این ویژگی THE BUS+ را از خیلی از رقبایش که صرفاً کمپرسور خام هستند، متمایز می‌کند.

کنترل‌های دقیق و امکان بازیابی تنظیمات

برخلاف کمپرسورهای آنالوگ سنتی که هر بار باید با چشم تنظیمات را حدس بزنید، پات‌های THE BUS+ به‌صورت دیجیتال کنترل می‌شوند اما مدار پشت آن‌ها کاملاً آنالوگ باقی مانده است. این یعنی می‌شود تنظیمات را با دقت بالا (تا ۳۱ پله در برخی پارامترها) ثبت و بعداً دقیقاً همان حالت را بازیابی کرد؛ نکته‌ای که در استودیوهایی با چند پروژه هم‌زمان اهمیت زیادی دارد.

از دیگر امکانات این دستگاه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• کنترل Mix برای کمپرسور موازی آنی، بدون نیاز به روتینگ اضافه
• ورودی و خروجی سایدچین خارجی همراه با فیلتر هایپس قابل تنظیم تا ۳۰۰ هرتز
• امکان جابه‌جایی ترتیب پردازش داخلی بین کمپرسور و ای‌کیو
• نسبت‌های فشردگی منفی برای جلوه‌های خلاقانه‌تر
• حالت خواب و خواب خودکار برای مصرف انرژی بهینه‌تر

نکاتی که جای بهبود دارند

هیچ دستگاهی بی‌عیب نیست و THE BUS+ هم از این قاعده مستثنی نیست. یکی از انتقادات رایج این است که در حالت‌های Mid-Side و Dual Mono، باند فرکانس بالای دینامیک ای‌کیو در دسترس نیست. همچنین برخی از قابلیت‌های جانبی فقط در حالت راه‌اندازی اولیه دستگاه قابل دسترسی هستند که ممکن است برای کاربران تازه‌کار کمی گیج‌کننده باشد. نبود کنترل نرم‌افزاری یا رابط گرافیکی هم نکته‌ای است که برخی کاربران حرفه‌ای، به‌خصوص در پروژه‌های اینباکس، دوست داشتند وجود داشته باشد.